خبرگزاری هرانا-حقوق کودکان: مديركل بهزيستي استان تهران اعلام کرد در هشت ماهه ابتداي امسال 892 كودك كار و خيابان به مراكز بهزيستي ارجاع شده‌اند كه بنابر دلايلي همچون طرد از خانه، طلاق و اعتياد والدين، فوت يك يا هر دو والد، بيكاري والدين، غيبت يك يا هر دو والدين، مشكلات اقتصادي خانوار، كودك آزاري جسمي و جنسي، فرار از منزل و ساير مشكلات خانوادگي در خيابان زندگي و كار مي‌كردند.

ظاهر رستمي در گفتگو با ايسنا، با اشاره به جزييات اين آمار افزود: 14 درصد از مجموع اين كودكان از خانه طرد شده و 11 درصد از والدين آن‌ها معتاد بودند.

به گفته وي، در عين حال مشكلاتي نظير طلاق والدين با يك درصد و فوت والدين با هفت درصد در بين اين كودكان ديده مي‌شود.

مديركل بهزيستي استان تهران ادامه داد: همچنين بيكاري والدين با يك درصد، غيبت يك يا هر دو والد با 12 درصد و ساير مشكلات خانوادگي با 33 درصد نيز در ميان آمارهاي استخراج شده، است.

رستمي در مورد آزارهاي وارده بر اين كودكان كه از ديگر دلايل حضور آن‌ها در خيابان به شمار مي‌رود، نيز گفت: 9 درصد از كودكان ياد شده مورد آزارهاي جسمي و چهار درصد مورد آزارهاي جنسي قرار گرفته‌اند.

به گفته وي، اين در حاليست كه 76 درصد از مجموع 892 كودك كار و خياباني كه توسط نيروي انتظامي و شهرداري و غيره به مراكز بهزيستي ارجاع شده‌ بودند، از منزل فرار كرده بودند. همچنين 13 درصد كودكان نيز در خيايابان زندگي مي‌كردند.

مديركل بهزيستي استان تهران با بيان اين كه حدود 600 نفر از مجموع 892 كودك كار و خيابان ذكر شده از اتباع بيگانه بودند، گفت: تقريبا تمام اين كودكان افغان و درصد اندكي از آن‌ها پاكستاني و هندي بودند.

رستمي ضمن يادآوري مسووليت بهزيستي در ساماندهي كودكان كار و خيابان تصريح كرد: بر حسب تكليف، آن دسته از كودكاني كه از ساير شهرستان‌ها و استان‌ها به تهران آمده بودند را به شهر متبوع خود ارجاع داديم. اين در حاليست كه كودكان بدسرپرست و بي‌سرپرست ساكن تهران نيز در مراكز بهزيستي پذيرش شده‌اند.

وي افزود: از مجموع تعداد ياد شده، حدود 61 نفر از كودكان بد و بي‌سرپرست را به صورت دائم در مراكز خود پذيرش كرده‌ايم.

اما آنچه مشخص است راهکاری که می بایست در مدیریت کل بهزیستی اتخاذ شود بدیهی است که باید راهکاری پیشگیرانه باشد و الا با اقداماتی از این دست نمی توان چاره ای برای این کودکان اندیشید.
چه بسیارند طرح هایی این چینین که  به کرات اجرا شدند و نتیجه ای در بر نداشتند.